VEYRULIS
HET WELZIJN VAN JE KAT, NATUURLIJK
← Blog

Blaasstenen bij de kat: symptomen en het belang van hydratatie

Langharige kat die uitrust; hydratatie speelt een rol bij het voorkomen van blaasstenen

Blaasstenen behoren tot de veelvoorkomende aandoeningen bij katten, vooral bij binnenkaters die uitsluitend droogvoer eten. Deze kleine kristallen of steentjes die zich in de blaas vormen, kunnen hevige pijn, bloedingen en soms een acute urinebuisobstructie veroorzaken, wat altijd een levensbedreigend noodgeval is. Bij het voorkomen van blaasstenen bij de kat speelt hydratatie een centrale rol. Hier leest u wat u moet weten, met de nodige voorzichtigheid. Blaasstenen staan overigens los van idiopathische cystitis, een aandoening die vooral verband houdt met stress en waar een apart artikel aan gewijd is.

Wat zijn blaasstenen bij de kat?

Microscopisch kleine kristallen, zichtbaar bij een urineonderzoek, gaan niet altijd gepaard met duidelijke symptomen. Omgekeerd worden sommige blaasstenen pas bij toeval ontdekt op een röntgenfoto of echografie. Alleen het vakkundige oordeel van de dierenarts kan bepalen of deze vondsten een behandeling vereisen.

Blaasstenen, of urolieten, ontstaan wanneer bepaalde opgeloste mineralen in de urine gaan kristalliseren en samenklonteren tot harde structuren. Bij katten zijn struviet en calciumoxalaat veruit de twee meest voorkomende varianten.

Deze stenen kunnen in de blaas blijven liggen, de blaaswand irriteren of afdalen in de urethra, het kanaal dat de urine afvoert. Vooral bij katers is deze urinebuis erg nauw, wat de kans op een gevaarlijke verstopping aanzienlijk vergroot.

Stenen vallen onder een bredere groep aandoeningen die bekendstaat als aandoeningen van de lagere urinewegen bij katten, waartoe ook idiopathische blaasontsteking behoort.

De symptomen tijdig herkennen

Let goed op hoe vaak uw kat naar de kattenbak gaat en controleer de urine: deze gerichte observaties helpen uw dierenarts om sneller tot een juiste diagnose te komen.

Een kat met urinewegproblemen bezoekt de kattenbak opvallend vaak en plast dan telkens slechts minieme beetjes. Het dier kan persen, miauwen of kreunen van de pijn tijdens het urineren, of plots buiten de bak plassen.

Bloed in de urine, het aanhoudend en intensief likken van de geslachtsdelen of een kat die zich stilletjes verstopt, zijn andere veelvoorkomende signalen die op blaasproblemen wijzen.

Aan deze symptomen alleen kunt u niet zien of het gaat om stenen, een blaasontsteking of een infectie: uitsluitend een grondig veterinair onderzoek kan uitsluitsel geven.

Het absolute noodgeval: een verstopte kat

Een kat, en dan vooral een kater, die op de kattenbak zit, hevig perst en geen of nauwelijks urine produceert, moet direct naar de dierenarts worden gebracht, zowel overdag als midden in de nacht.

Een verstopping van de urinebuis verhindert de afvoer van afvalstoffen en kan binnen enkele uren tot enkele dagen leiden tot ernstige, levensbedreigende complicaties.

Wacht in dit geval nooit af tot de volgende dag, dwing uw kat niet om te drinken en neem direct contact op met uw dierenarts of de dierenartsspoedkliniek.

Waarom hydratatie van cruciaal belang is

Het doel is niet om uw kat koste wat kost te dwingen veel water te drinken, maar om de totale vochtinname geleidelijk te verhogen, via drinkwater en voeding. Uw dierenarts kan u adviseren over een haalbaar streefdoel en tijdens controles het soortelijk gewicht van de urine opvolgen.

Verdunde urine bevat een lagere concentratie aan mineralen, waardoor het risico op kristallisatie afneemt. Bovendien plast de kat vaker, wat de contacttijd tussen kristallen en de blaaswand aanzienlijk verkort.

Daarom benadrukken dierenartsen altijd het belang van extra vochtopname bij risicodieren. Gezaghebbende richtlijnen van het Cornell Feline Health Center en International Cat Care onderstrepen dit standpunt uitdrukkelijk.

Katten hebben van nature een lage drinkdrift en produceren van nature sterk geconcentreerde urine: een kat die uitsluitend droge brokjes krijgt, loopt daardoor een beduidend groter risico op kristalvorming.

Voeding en behandeling: het advies van de dierenarts

Na een doorgemaakte episode met blaasstenen zijn regelmatige veterinaire controles, met urineonderzoek en eventueel beeldvorming, essentieel om de effectiviteit van de therapie te controleren en een recidief vroegtijdig op te merken. Volg dit controleschema stipt op, ook wanneer uw kat schijnbaar weer helemaal fit is.

Afhankelijk van het type steen kan de dierenarts een aangepast dieet voorschrijven dat in sommige gevallen struvietstenen kan oplossen of herhaling voorkomt. Calciumoxalaatstenen lossen daarentegen niet op met voeding en moeten soms chirurgisch worden verwijderd.

Probeer niet zelfstandig te behandelen met dieetvoeding of supplementen die u zonder deskundig advies koopt: een voeding die niet is afgestemd op het specifieke type steen kan nutteloos zijn of juist de vorming van andere kristallen bevorderen.

Natvoer, dat van nature veel water bevat, wordt door dierenartsen dikwijls aanbevolen, hetzij als volledige maaltijd, hetzij als waardevolle toevoeging aan een voorgeschreven dieet.

Praktische maatregelen voor elke dag

Overgewicht en een inactieve levensstijl verhogen het risico op urinewegproblemen bij katten aanzienlijk. Dagelijkse interactieve speelsessies en een afgewogen dagelijkse voerportie dragen merkbaar bij aan een gezonde preventie.

Plaats op meerdere rustige plekken in huis bakjes met schoon water dat u dagelijks ververst, altijd ruim uit de buurt van de kattenbak. Veel katten drinken aantoonbaar beter wanneer het water beweegt: een goed onderhouden drinkfontein kan hen daar uitstekend bij helpen.

Zorg voor voldoende schone kattenbakken in huis en beperk mogelijke stressbronnen in de omgeving, aangezien spanning een bewezen risicofactor is voor diverse aandoeningen aan de urinewegen.

Controleer de kattenbak dagelijks nauwkeurig: kleinere, opvallend talrijkere plasjes of het volkomen ontbreken van urine moeten direct als een serieus waarschuwingssignaal worden opgevat.

Wilt u uw kat graag stromend water aanbieden, dan combineert de Veyrulis-drinkfontein een reservoir van 3,2 liter in SUS 304 roestvrij staal met een doeltreffende filtratie die losse haren en onzuiverheden tegenhoudt, een discrete, stille werking en een verlicht venster om het waterniveau eenvoudig te controleren. Deze drinkfontein vervangt echter noch een medisch aangepaste voeding noch het deskundige advies van uw behandelend dierenarts.