Kat drinkt water uit planten of plassen: wat zijn de risico's?
Negeert uw kat regelmatig haar eigen waterbakje, maar drinkt ze liever uit de vaas op tafel, het schoteltje onder een kamerplant of de modderige plassen in de tuin? Dit gedrag komt bij veel huistijgers voor en heeft duidelijke biologische redenen. Toch brengt een kat die water uit planten of plassen drinkt reële risico's met zich mee: giftige plantensappen, chemische meststoffen, pesticiden en levensgevaarlijke antivries. Dit is wat u moet weten om uw dier effectief te beschermen.
Waarom dit water zo aantrekkelijk is
Door aandachtig te observeren waar uw kat het liefst drinkt, begrijpt u veel beter wat ze zoekt: frisheid, hoogte of een rustige omgeving. Met dat inzicht kunt u die omstandigheden gemakkelijk nabootsen met zuiver, vers en volkomen veilig drinkwater.
Een kat wordt aangetrokken door water met een andere geur, smaak of temperatuur. Regenwater of water uit een plas bevat vaak minder chloor dan leidingwater, en sommige katten verkiezen die natuurlijke smaak.
Een vaas of plantenschotel biedt bovendien een aangenaam breed wateroppervlak waarbij snorharen niet bekneld raken, en staat vaak op een favoriete plek van uw kat, zoals hoog op een meubel of veilig bij het raam.
Buitenshuis maakt drinken uit plassen, vijvers of gieters simpelweg deel uit van haar natuurlijke verkenningsgedrag en nieuwsgierigheid.
Deze uitgesproken keuze kan er ook op wijzen dat haar vaste drinkplek simpelweg niet bevalt: verkeerd geplaatst in de looproute, te dicht bij de kattenbak of met water dat niet vaak genoeg wordt ververst.
Het gevaar van planten en boeketten
Het water in een vaas kan giftige stoffen bevatten die rechtstreeks door de bloemenstelen zijn afgegeven. Lelies zijn hierbij levensgevaarlijk: alle delen van de plant, inclusief stuifmeel en vaaswater, kunnen volgens veterinaire antigifcentra acuut nierfalen veroorzaken bij de kat.
Andere populaire kamerplanten en snijbloemen zijn eveneens in verschillende mate giftig voor katten. Ook snijbloemenvoeding of chemische bewaarmiddelen die aan het water worden toegevoegd, kunnen bij inname het kwetsbare maag-darmkanaal ernstig irriteren.
Heeft u een kat, weer lelies dan volledig uit huis en controleer altijd de giftigheid van planten en boeketten voordat u ze neerzet.
Neem bij twijfel na het drinken van verdacht vaaswater direct contact op met uw dierenarts, zelfs als uw kat op dat moment nog nergens last van lijkt te hebben.
Meststoffen, bestrijdingsmiddelen en schoteltjes
Plaats kamerplanten altijd buiten bereik of in gesloten kamers als uw kat de neiging heeft om eraan te knabbelen. Geef haar in plaats daarvan veilig kattengras in een aparte pot waarvan u het schoteltje consequent leeg en droog houdt.
Stilstaand water in het schoteltje onder een potplant kan vloeibare meststoffen, chemische bestrijdingsmiddelen of resten potgrond bevatten. Deze geconcentreerde stoffen kunnen na inname zeer irriterend of zelfs ronduit giftig zijn voor uw dier.
Giet schoteltjes na het water geven altijd direct leeg of gebruik dichte sierpotten. Berg meststoffen, vloeibare plantenvoeding en tuinproducten altijd veilig op buiten het bereik van uw kat.
Kies bij voorkeur voor natuurlijke producten en lees etiketten aandachtig: bepaalde slakkenkorrels zijn bijvoorbeeld uiterst giftig en gevaarlijk voor huisdieren.
De risico's van plassen buiten
Voert u onderhoud uit aan uw auto, ruim gelekte koelvloeistof in de garage of op de oprit dan altijd onmiddellijk en grondig op, en bewaar afgesloten flacons hoog op een veilige plank.
Een vijver of regenton moet worden afgedekt, zowel om verdrinking van jonge kittens te voorkomen als om te verhinderen dat uw kat van dit stilstaande water drinkt.
Een plas op straat kan koolwaterstoffen, residuen van pesticiden, schoonmaakmiddelen of antivries bevatten. Antivries bevat vaak ethyleenglycol, een zoet smakende vloeistof die zelfs in zeer kleine hoeveelheden dodelijk giftig is voor katten.
Een vergiftiging met ethyleenglycol is een absolute noodsituatie: wankel lopen, braken en lusteloosheid zijn duidelijke signalen. Bel onmiddellijk een dierenarts als u vermoedt dat uw kat hiervan heeft gedronken.
Daarnaast kan stilstaand water schadelijke parasieten of bacteriën overdragen die maag- en darmklachten veroorzaken.
Een aantrekkelijk alternatief bieden
Giet rondslingerende gieters en emmers in de tuin regelmatig leeg; dit zijn verleidelijke drinkplekken voor een kat, maar ze zijn zelden schoon en fris.
Plaats binnenshuis meerdere schone drinkbakjes op rustige plekken, ver weg van de kattenbak en voerbak. Ververs het water dagelijks en gebruik bij voorkeur brede, lage schalen die de gevoelige snorharen ontzien.
Komt uw kat buiten, zet dan ook buiten een bak met zuiver water in de schaduw en ververs dit regelmatig.
Veel katten drinken van nature het liefst stromend water: een goed onderhouden drinkfontein kan vers kraanwater in huis veel aantrekkelijker maken dan het troebele water uit vazen of plassen.
Signalen die om waakzaamheid vragen
Sla het nummer van uw dierenarts en van een veterinair antigifcentrum standaard op in uw telefoon, zodat u in een noodsituatie zonder vertraging kunt handelen.
Braken, overmatig speekselen, apathie, een afwijkende wankele gang, verminderde eetlust of veranderingen in de urine na het drinken van verdacht water vereisen met spoed een consult bij de dierenarts.
Neem indien mogelijk de exacte naam of een duidelijke foto van de betreffende plant of het chemische product mee: dit helpt de dierenarts direct gericht te handelen.
Zoekt uw kat opeens overal naar water, dan is haar dorst wellicht toegenomen: een veterinair onderzoek is in dat geval beslist noodzakelijk.
Wilt u stromend water aanbieden, dan combineert de Veyrulis-drinkfontein een reservoir van roestvrij staal SUS 304 van 3,2 liter, een filtersysteem dat haren en vuil tegenhoudt, een discrete werking en een verlicht venster om het waterpeil eenvoudig te controleren. Dit apparaat vervangt noch passende voeding, noch het deskundige advies van uw dierenarts.