Kat drinkt niet meer: wat te doen en wanneer naar de dierenarts?

Eerst controleren of uw kat echt minder drinkt

Kijk allereerst goed naar de kattenbak: als uw kat nog geregeld plast in de gebruikelijke hoeveelheid, is dat een geruststellend teken. Weinig of helemaal niet plassen moet u daarentegen direct verontrusten.

Katten drinken vaak uiterst onopvallend, bijvoorbeeld 's nachts of wanneer u niet thuis bent. Meet voordat u zich zorgen maakt de hoeveelheid geschonken water en wat er na 24 uur overblijft, rekening houdend met verdamping.

Denk ook aan de voeding: een kat die vooral natvoer krijgt, haalt een aanzienlijk deel van zijn vochtbehoefte rechtstreeks uit de maaltijden en drinkt daardoor nauwelijks uit het waterbakje. Dit is normaal zolang hij goed eet en plast.

Controleer daarnaast of uw kat niet elders drinkt. Ze drinken geregeld stiekem van een lekkende kraan, uit de toiletpot, uit plantenschotels, uit plassen in de tuin of uit een andere drinkbak in huis.

Oorzaken die samenhangen met de omgeving

Een ander bakje, een nieuw merk flessenwater of schoonmaken met een ongewoon schoonmaakmiddel kan een plotselinge weigering verklaren. Terugkeren naar de vertrouwde situatie maakt het mogelijk deze eenvoudige oorzaak snel te controleren.

Onaantrekkelijk water kan al volstaan om een kat af te schrikken: stilstaand water, een vuil bakje, zeepgeuren, een verplaatste voerplek of een waterfontein die defect is geraakt en plotseling hinderlijk bromt.

Stress speelt eveneens een grote rol in het drinkgedrag. Een verhuizing, een nieuw huisdier, verbouwingslawaai of een conflict met een andere kat die de drinkplek blokkeert, kunnen de gewoonten van uw kat behoorlijk verstoren.

Bied in zulke situaties altijd vers water aan in een schoon bakje op een rustige plek, en plaats voor de zekerheid een extra drinkgelegenheid in een andere rustige kamer van het huis.

Mogelijke medische oorzaken van drinkweigering

Bij oudere katten leiden nierfalen of hyperthyreoïdie er doorgaans toe dat ze meer drinken. In een vergevorderd stadium kan een ernstig zieke kat echter plotseling stoppen met drinken en eten, een uiterst ernstig alarmsignaal.

Een zieke kat drinkt over het algemeen aanzienlijk minder. Gebitspijn, misselijkheid, koorts, een bacteriële infectie of aandoeningen aan het maag-darmstelsel, de nieren of de lever kunnen de drinklust en eetlust volledig wegnemen.

Pijn bij het urineren kan een kat er eveneens toe aanzetten om minder te drinken. Bovendien uiten verschillende ernstige ziekten zich in eerste instantie doordat het dier zich lusteloos afzondert en stopt met eten.

Het is thuis volstrekt onmogelijk om tussen deze uiteenlopende medische oorzaken het juiste onderscheid te maken: het stellen van een betrouwbare diagnose is de exclusieve taak van de dierenarts.

Wanneer u direct de dierenarts moet bellen

Neem nog dezelfde dag contact op met uw dierenarts als uw kat weigert te drinken én niet eet, of wanneer hij braakt, diarree heeft, apathisch oogt, zich verstopt of abnormaal zwaar ademhaalt.

Een kitten, een hoogbejaarde kat of een dier met een chronische ziekte moet met nog meer spoed worden onderzocht, omdat deze kwetsbare dieren door een gebrek aan reserves veel sneller uitdrogen.

Een kat, vooral een kater, die herhaaldelijk naar de kattenbak gaat zonder te kunnen plassen, is een absolute spoedsituatie, dag en nacht. Een kat die al meer dan 24 uur niet eet, moet eveneens direct worden onderzocht: langdurig vasten kan ernstige leververvetting veroorzaken.

Wat u in de tussentijd zelf kunt doen

Houd uw dier rustig in een comfortabele kamer met een aangename temperatuur, zet de kattenbak dichtbij en vermijd onnodige verplaatsingen of handelingen die extra stress kunnen veroorzaken bij de kat.

Bied vers water aan in een schoon, breed bakje, of stromend water wanneer hij daaraan gewend is. U kunt een klein beetje natvoer voorzetten, eventueel aangelengd met lauw water, mits hij dat wil aannemen.

Forceer uw kat nooit om met een spuitje te drinken zonder direct veterinair advies: hij kan zich ernstig verslikken. Geef daarnaast onder geen enkel beding medicijnen die voor menselijk gebruik bedoeld zijn.

Noteer zorgvuldig wat u ziet: sinds wanneer hij niet meer drinkt, of hij eet, wanneer hij geplast heeft en eventuele andere symptomen. Deze achtergrondinformatie is voor de behandelend dierenarts van onschatbare waarde.

Na het voorval: drinkproblemen in de toekomst voorkomen

Bewaar ten slotte de actuele contactgegevens van uw dierenartsenpraktijk en een nabijgelegen veterinaire spoedkliniek binnen handbereik, zodat u direct en doelgericht kunt handelen mocht de situatie zich onverwacht herhalen.

Zodra de oorzaak is vastgesteld en behandeld, benut u dit moment om de leefomgeving te verbeteren: voorzie meerdere schone drinkplekken, ruim gescheiden van de kattenbak, en ververs het water dagelijks grondig.

Een vast aandeel natvoer in het voedingspatroon en stromend water helpen een kat die van nature weinig dorst heeft. Meet van tijd tot tijd de vochtopname om zijn normale drinkpatroon goed te leren kennen.

Een regelmatige veterinaire controle blijft de allerbeste preventieve maatregel om beginnende gezondheidsproblemen vroegtijdig te ontdekken, wat in het bijzonder van cruciaal belang is bij ouder wordende katten.